Romantizm; sanılanın aksine, sevgiliyle (eşle, nişanlıyla, sözlüyle, yazılıyla, vs.) ilişkiyi, pozitif yönde etkilemek ve güzel bi’ sevgi, aşk, evlilik hayatı aracı olmak, amacı gütmez.  (Anlayan el sallasın Feridun Düzağaç abimize!) Kendisi,  18. Yüzyılın sonlarında ve 19.yüzyılın başlarında, avrupada ortaya çıkan bir sanat akımıdır, çok ilginç ve karizmatik bir şekilde tanımlanabilecek bi’ yapıda değildir. Okudukça, izledikçe, dinledikçe bir şekilde fark edilen, hissedilen, bireysel tanımlaması (zorla da olsa) olabilecek ancak genel bi’ tanımlaması olamayacak bir akımdır.

Asıl olarak bir asilik durumudur, klasik edebiyatın katılığına karşı, resmen ‘ergence’ bi’ tepkidir. Klasik edebiyata “bana ne ya!” diyerek ve hayatta en çok takdir ettiğim hareketlerden birini, “bildiğini okumak”, “şeyinin* doğrusuna gitmek” (*: pipisi, çok afedersiniz) şeklinde tabir ettiğimiz eylemi gerçekleştirerek nefes alan bir akımdır. Önderlerimizden Victor Hugo (adamım!) akımımıza büyük destek vermiş ve bu bayrağı elinden geldiğince yukarıda taşıyarak koşar adım ilerlemiştir.

Biraz anarşi taşır içinde, kuralsız olmayı savunur. Her bireyin kendi farklılıklarını onaylar ve herkese istediğini yapma özgürlüğünü savunur. Bildiğimiz üzere, insan kavmi olarak hepimiz birbirimizden farklıyız, hiçbirimiz aynı değiliz, birbirimize en çok benzeyenlerimiz bile bazı konularda çok başka tepkiler verebiliriz, yorumlar getirebiliriz. Bu bizi, sosyal-insan yapan özelliklerimizden biridir. Farklılıklarımız vardır, özellikle birleştiklerinde ve karşılaştırıldıklarında ortaya çıkan şeyler çok başka olacaktır.

Romantizm akımı, insana kendisini, toplumsal yaşamı, sanatı, eylemi ve gerçekleştirmenin ne kadar zor olabileceğini anlatabilecek, ifade edebilecek en keskin, belki de en iyi akımdır. Romantizmi anlayan bir insanın, sanata ve gerek sosyal, gerek bireysel olarak insana bakış açısı kesinlikle değişecektir, kendinden bir şeyler ekleyecek, çıkaracak ya da bazı oluşumları bükecektir(kendine yorumlayacaktır). Sonuçta belli bir olgunluk dönemine girecektir.

Buraya kadar romantizmi genel bi şekilde ifade etmeye çalıştım. Buradan sonra toplayabilirsem güzel bi yazıyla hepimizi şaşırtacağım.

Romantik adam olmak zordur, romantizm üretmeyi, bireysel olarak bir (1) olmayı, birçok konuda, farklılıklarımızı sergilememizi savunur. İster pratik, ister teorik, bir şeyler üretebilmek zordur. İnsan zihni keskin bi’ şekilde işler, ortaya birçok ürün ve yan ürün çıkar. (Kimya 101) Ancak bu ürünler işlenmeden kullanılabilir değildir. Üründen kastım; bir şiir olabilir, yeni bir aerodinamik tasarım olabilir vs. bunun için düşünmek ve beyni sürekli beslemek gereklidir. Her insan bunu farklı şekilde yapar.

Ben mesela! Uçarım mesela, yok yok o başkaydı, bi dakka…

Ben mesela aynı frekansta kalmayı severim, örneğin sevdiğim bir şeyi defalarca yaparım, saatlerce satranç oynarım ya da çalışırım, sevdiğim bi şiiri, bi cümleyi, kitaplardan herhangi bir bölümü, defalarca okurum, sevdiğim bi şarkıyı defalarca, 3 basamaklı sayılarla ifade edebileceğimiz kadar dinlerim.

Dire straits -Sultans of swing

Dire Straits – Brothers in arms

Dire straits – Tunnel of love

Rory Gallagher – Bad penny

Rory Gallagher – Slumming angel

Ozzy Osbourne – Life wont wait

Ozzy Osbourne – I just want you

Ve daha neler neler!

Bu sırada düşündüğüm şeye odaklanmamı ve konudan sapmamamı telkin ederim bilincimin tee en altlarına.

Yalnız kalmak da başka bir yolu, tek başıma, başımı da alıp, uzun yürüyüşlere çıkarız, uzun uzun konuşuruz, konuşma sıkıcı olmasın ve akıcı olsun diye uzun cümleler kurarız özellikle. Karanlıkta yürürüm, korkarım karanlıktan ama işte hasta mıyımdır neyimdir…

Köpek severim mesela.

Bi çiçek bulup mümkünse koparmadan incelerim, yapraklarını, köklerini, gövdesini. Böcekleri severim, yani köpek sever gibi, alırım elime, ayaklarından tutup incelerim canlarını yakmadan.  Duyargaları, kabukları, kanatları, gövdeleri, kuyrukları vs.

Satranç çalışırım mesela, özellikle büyük ustaların bazı oyunlarını. En umutsuz konumlarda bile bi’ savunma, bi’ saldırı, bi’ karşı atak “fikri” çıkarabilmek yaratıcılık örneği olur benim için. Bunları yorumlarım, iyice kazırım aklıma. Bi’ şekilde bi’ benzerlik kurup uygulayabilirim diye.

Benzerlik…

Dünyada hiç bi’ şey lineer değildir. Lineer olmayan bi’ şeyi çözmenin tek yolu onu lineer olan başka bi’ sisteme benzetmektir. (Numerical methods in physics)

Hayal gücü ürünleri de lineer, non-lineer sistemlere benzemektedir. Hiç bi’ şeyi yoktan hayal edemeyiz. Maalesef.

“Hassiktir(çok afedersiniz) ulan, bu kadar fantastik kitap yazılıyor, oyunlar kurgulanıyor, filmler yapılıyor, onlar ne?” diyenler lütfen şu anda çıksın gitsin blogumdan. Terbiyesizler! Daha doğru düzgün dinlemeyi bilmiyorlar, cık cık cık. Tüm motivasyonumun içine ettiler ya! Huff!!!11birbir

Hayal gücü benzetmelerle çalışır aslında hayal gücü değil, beynimiz (hayal gücü ürünleri üretmek için).

non-lineer sistemleri, lineer sistemlere benzeterek çözeriz!

Hiç görmediğimiz bi şeyi hayal edemeyiz, hayal etmenin en iyi yolu benzetmelerdir. Şaka lan şaka! En iyi yolu değildir, tek yoludur! (yaa, yaa!)

Tanrı için ilâhi dinler: “yarattığı hiçbir şeye benzemez”  der. Hiç birimiz de tanrıyı hayal edemeyiz. (cismen tasvir, tasavvur, tahayyül, hayal edebilen varsa beri gelsin!)

Başka bir örnek de cennet ve cehennem,  “cennetten hep açık büfe gibi bahsederler” der sayın Cem Yılmaz, e öyle. Nasıl anlatacaklardı başka abi? Hıı? Nasıl?

Ya da cehennem, hep alevlerle kaplı olduğu söylenir, hatta He elementi (Helium), Hell(cehennem)den türemiştir. Güneşin çok sıcak olduğunu vurgular âdeta. Cehennemi de böyle tasvir etmişler, benzetecek daha iyi bi şey bulan beri gelsin arkadaş. Zirâ yeni tanımlamar hayal gücümüzü geliştirecek.

(Hemen bağlıyorum 1 dakka!)

Deneme 1:

Gece yürüyüşlerimin birisi esnasında, arkamdan çok hızlı bi’ şekilde ayak sesleri duydum, ince ve tiz, giderek de tizleşiyor. (Doppler) Üstelik insan değil, bir hayvan olmalı, 4 ayaklı sesi. Sonra arkama döndüm ve ortalama boyutlarda bi köpeğin bana doğru V hızıyla yaklaştığını gördüm.

Korktum lan!

Hemen en yakın duvara sırtımı verip (çok afedersiniz, götü sağalama alıp) bekledim. Saldırırsa ne yapacaktım bilmiyordum ama tekmelemek seçenekler arasındaydı.  Ancak beklediğim olmadı, köpek yanımdan geçti gitti, yalnııız! Köpek beni kovalamıyorsa kimi kovalıyordu ya la? Çok kısa bi’ süre sonra fark ettim ki 3 normalden en az 2 kat daha iri kedi(resmen 3 Şerafettin), köpeği kovalıyor!

Kediler geçtikten sonra aksi yönde tüm gücümle koştum. Bir köpekle baş edebilirdim belki ama 3X2 kedi, aman tanrıııım! Eve nasıl attım kendimi hatırlamıyorum.

Deneme 2:

Hani romantik olacağım ya! Farklı olacağım ben! Özgür ve yaratıcı! Yine beynimi beslemek adına, baharda bulduğum bir tırtıl sürüsünü incelemeye koyuldum. Tüylü, siyah, sarı, kahverengi, gri renkte, farklı desenlerde tırtıllar. Zibil

Yuvalarına yaklaştııım, “ne avamsınız la?” muhabbeti açmaya niyetlendim. Sayıca üstün oldukları için yemedi tabi.

“Neyse!” dedim.

Sesimi çıkarmadan izlemeye koyuldum, yarım saat kadar izledim, dersimin başlama zamanına kadar. Zaman geldi, bıraktım tırtılları derse çıktım. Ancak hep aklımdaydı keratalar, “ne avamsınız la?” muhabbetini açmak istiyordum hâlâ.

“Derse girmesem mi “ diye düşündüm.

“Yok” dedim olmaz, ders “ElektroManyetik Teori (EMT)” dünyadaki en güzel şeylerden biri benim için.

“Ne de olsa bahar, ben yine yakalarım onları, yuvalarının yerini biliyorum” diyerek derse girdim. Ancak hocamız bir toplantıya katılacağı sebebiyle derse gelemeyeceğini haber verdi. Arkadaşlar “Haydee, doğru kantine” derken ben fark ettim ki dizimde bi tırtıl!

“OOAA!” dedim (normalde demem ama! kendisi kendisini biliyor!)

Biraz müsaade ettim gezsin dizimde, bacağımda. Sonra dayanamadım “gel la bura” diyerek elime aldım keratayı, daha yakından inceledim, bir sürü bacağı vardı elemanın. Gözler görmüyor elemanın, şaşkın şaşkın dolanıyor, tabi bi’ elimden diğerine kadar dolanabiliyor çocuk. Zatî, ayrılmış sürüden! Allahtan iyi kalpliyim de organ mafyasıydı, fidyeydi falan üzmedim kimseyi.  Nere gideceğini de bilemez tek başına, nere gideceğini bilmiyorsa, nerelerde dolaştığının bi’ önemi yoktur dedim, okulu gezdirdim biraz. Dersliklerdi, kantindi, bölümdü derken. İncelememi yapmıştım,

“keratayı daha fazla dolandırmayayım, sürüden merak ederler”

dedim ve yuvaya götürdüm, vedalaştık falan.  Eve geldim. 1 saat kadar sonra avuç içlerim kaşınmaya başladı, herkes hayra yorar, ben de öyle yapayım dedim. Ama ellerime bi baktım,  ne göreyim! Bir sürü kırmızı kabarcık olmuş! “ananı avradını!”  dedim, başladım kaşımaya, gittim defalarca yıkadım ellerimi, kolonya geçmedi, sonra bulaşık deterjanı, şampuan, çamaşır suyu, çamaşır deterjanı, yumuşatıcı derken evdeki tüm, kimyevî malzemeleri denedim. Geçmedi! Bir hafta kadar o kaşıntıyla yaşadım!

Deneme 3:

Romantik olma girişimlerinden bir diğeri, feribottayım, yanımda 4 ekmek var.

Amaç: Martıları beslemek!

(-Aferin oğlum, aferin çocuğum!)

Montumu sıkıca kapattım, beremi taktım, ekmekleri aldım ve feribotun üst güvertesine çıktım.

Çanakkale’nin havasından mıdır, suyundan mıdır, bilemedim!? Lan kangal köpeği büyüklüğünde martı mı olur?

(Kedilerle olan maceramı biliyorsunuz, her kedi en az 2 standart kedi büyüklüğünde. Yani, bi’ Akdeniz, bi’ iç anadolu insanı, bu kedilerden birini görünce “oha! Bu ne lan?!” tepkisini verecek büyüklükte diyelim. )

“Martı mısın akbaba mısın lan?” derler bi’ kere! Sonunda da güzelce söverler!

Boşa atmaya başladım ekmekleri, suya düşenleri aldılar ilkin, sonra “bedava ekmek” olayını duyan geldi, duyan geldi! 1di ilk, sonra bir tane daha geldi etti 2, sonra 3 oldu, sonra 5, 8, 13, 21, 34!

(oha, fibonacci lan!) (süphanallah!)

Şaşkınlıkla martıları beslemeye başladım, ben atıyorum keratalar kapıyor, ben atıyorum keratalar kapıyor. Çogzel bi faaliyet, ötüyorlar, birbirlerini itip kakıyorlar falan. Ço heyecanlı, çogzel bi macera aslında. Neyse 2. ekmeğin sonuna gelirken fark ettim ki, ekmek alan martılar gitmiyor! Dahası öttükçe daha çok martı geliyor! Hepsi kocaman kocaman anasını satayım! Gittikçe daha da yaklaştılar ekmek kavgası için. Yalnız o kadar yaklaştılar ki elimi uzatsam dokunacağım.  5-10 dakika sonra etrafım sarıldı!

Beslemek amacıyla getirdiğim ekmekleri, kendimi savunmak amacıyla kullanmaya başladım! Normalde birer lokma olarak attığım ekmekleri artık daha büyük parçalar hâlinde atıyordum ama beslemek için değil, uzaklaşsınlar diye. Vurmak için atıyordum lan!

Saldırmaya başladılar mına koyim!

Bi yandan ekmek atarken bi yandan yavaş yavaş kamaraya doğru kaçıyordum geri geri. Ekmekler bitmeye yakın daha da çoğaldılar, hepsi üstüme çullandı. Yarımdan az büyüktü son kalan ekmek, sanıyorum. Hepsini tüm gücümle fırlattım, arkama bakmadan kamaraya girdim, kapıyı da

“Çataaa”

diye kapattım. Nefes nefeseyim, içerdekiler bana bakıyor “ne yapıyor bu mına kodumnu?!” edasıyla.

Hiç bi şey yokmuş gibi geçtim efendi efendi oturdum bi yere. Daha da martı mı beslerim?!

Diyeceğim şu ki, romantik adam olmak zor lan!

Boşlıkta hacim kaplamıyor, ama çok büyük. Tüm dünyayı kaplıyor.
Kütlesi yok, ama çok ağır.

Onsuz yapamıyorum. 7 yıl kadar oldu, kendisiyle tanışmam. Farketmem demeliyim, daha doğru bir kelime. Hiç bir şeyi bu kadar çok sevmedim sanırım. Sevmek… Hiç bir şeye bu kadar bağlanmadım.

“Asi çocuk” havası atmıyorum, yanlış anlamayın. Hiç öyle biri değilimdir. Sıradan biriyim. Takıntılarım, bağımlılıklarım, sevdiklerim, sevmediklerim var. Hiç biri de uç şeyler değil. Minimalist derler ya, sanırım öyle biriyim. Çok da memnunum.
Bağlanmakla hiç bir sıkıntım yok. Hatta bağlanmayı isteyen biriyim. Hani havuza atlarsın ya, öyle atlarım istediğim şeye bağlanmaya. Bağlanayım isterim, sınırlarım belli olsun. O sınırların dışına çıkamayayım isterim. Bağlandığım neyse, kötü yanlarını görmeyeyim isterim, hatta o kadar çok isterim ki; görmem. Aklıma bile gelmez kötü bi yan olduğu. Bazen de o kötü yanlar bağlanma sebebim olur. Hepiniz gibiyim işte. Ortalamanızı aldığımda ben ediyorum.

7 yıl kadar önce tanıştım demiştim kendisiyle ve o anda bağlandım. İlk deneyimimdi, ilk farkındalık… Müthişti. Öyle olmasa da, benim için yaratıldığını düşünüyorum.

Aslında kendisinden sık sık korkarım. Ama seviyorum sanırım. Sanmıyorum! “Seviyorum” dediğim şeyler için, ona hissettiğim duyguyu referans alıp, onun üzerinden hesaplıyorum!

Kendisinden korktuğumu söylemiştim, ama kendisi beni sakinleştiriyor da. Hem alabildiğine sakin, hem de çıldırtacak kadar huzursuz edici. Ama onlayken her şey susar. O ve ben kalırız sadece. Ben kimseyi dinlemem ondan başka. O da beni dinler sadece.
Konuşmayız, ama birbirimizi dinleriz. Bana şarkılar söyler, ben ona sarılırken… Huzurlu olurum onla. Huzur dediğim şeyi de bu duyguya bağlayıp ölçüyorum. Bu huzursuzluk kaynağının içinde nasıl huzur buluyorum ben de bilemiyorum. Sanırım bir sorunum var, ne olduğundan emin olamadığım. Bazen kısık bir ses duyuyorum, iğrenç bir espri anlayışıyla yapılmış, derin espriler… Ama komik. Espri komiktir, sadece yapan kişinin gönyesini referans almak lazımdır. Espri sınırsızdır da. Sınırlardan nefret eder.

Hani filmlerde eleman maddeyi aldıktan sonra, gözlerini yavaşça kapar ya, unutur her şeyi. En mutlu olduğu yere gider. Aynen öyle oluyorum. Ama en mutlu olduğum yere gitmem, O gelir yanıma, en mutlu olduğum yerle, kucağında. Uyuşturması gerek ya bağımlılık yapan maddelerin. O uyuşturmaz Tamamen hissettirir kendisini, ama her şeyi unutturabilir istersem. Çoğu zaman güçlükle beklerim gelmesini, belli zamanlarda gelir. Ama hep gelir, hiç yüzüstü bırakmadı beni, benim kendisini çok bıraktığım halde! Ellerimin titrediğini bilirim beklerken! O filmlerdeki elemanların nöbetleri, krizleri gibi abartılı olmasa da, ben de nöbetler geçiririm bazen.

Vazgeçemeyeceğim çok şey vardır hayatımda. Ama bunun yeri çok başka. Öyle bi yerde ki; onu ordan çıkarsam… Yok bunu düşünmek bile geriyor beni. Olmaz öyle şey. O orda iyi. “And always will be…” derler ya.

Gece bağımlısıyım ben.

Program çalışırken, kullanıcı, penceredeki bir butonu tıklayabilir ya da tarayıcı pencereyi yeniden şekillendirmeye çalışabilir bunun gibi olaylar gerçekleşebilir. Eminim ki; yaptığımız hesap makinemizdeki butonlara tıklamaktan sıkıldınız :) , makinemizdeki butonlar, boş butonlardır ve tıklandığında herhangi bir tepki vermemektedir. Ki insanlar ile bilgisayarların iletişime geçtiği ana durumdayız. Yani en heycanlı yeri!

Her bir pencere bileşeni, birkaç işlem yapabilir, ya da bizim deyimimizle(hani biz programcıyız ya) olayları dinleyebilir(listen). Programımız, pencere bileşenlerini Java sınıflarının dinleyicileri ile kaydeder. Dinleme işlerini(olayları) bileşenlerinize, yalnızca onlarla ilgili olan sınıflar ile dinletmelisiniz. Örneğin, kullanıcı fare imlecini, hesap makinesinin bir butonuna getirdiğinde, kullanıcının tam olarak nerde tıkladığı ve butonun üstünde ne kadar uzun süre basılı kaldığı önemli değildir. Bu sebepten, butona, MouseMotionListener sınıfını kaydetmemize gerek yoktur. Öte yandan bu dinleyici sınıfı (MouseMotionListener), bir çok çeşit çizim programı için çok kullanışlıdır.

Makinemizin butonları, buton tıklama olaylarıyla ilgili olan ActionListener sınıfıyla kaydedilmelir. Tüm bu dinleyiciler, özel Java sınıflarıdır ve arayüzler(interface) olarak adlandırılırlar.

Arayüzler / Interfaces

Sınıfların birçoğu, çeşitli eylemler yapan metotlar tanımlarlar, örneğin, butona basıldığında ne olacağı, fare hareketlerinde ne olacağı vs. gibi. Böyle eylemlerin birleşimine, sınıf davranışı (class behavior) adı verilir.

Arayüzler, kodlanmayan, kısmi eylemler yapabilen özel sınıfların ismidir, örneğin,

interface MouseMotionListener{
        void MouseDragged (MouseEvent e);
        void MouseMoved (MouseEvent e);
}

Görebildiğiniz gibi, MouseDragged() ve MouseModev() metotlarında herhangi bir kod yok, sadece interface içinde tanımlandılar ve MouseMotionListener olarak adlandırıldılar. Eğer sınıfınızın, fare hareket etmeye başladığında ya da sürüklendiğinde, tepki/cevap vermesi gerekiyorsa, bu arayüzü uygulamalıdır(implements). implements kelimesi/komutu; bu sınıfın metotlarının kesinlikle olacağını ve bu interface içinde tanımlayacağını belirtir, örneğin:

import java.awt.event.MouseMotionListener;

class DrawingPad implements MouseMotionListener {
        //programımızın kodları

        MouseDragged(MouseEvent e){
                //Fare sürüklendiğinde programımızın vereceği tepki ya da yapacağı işlem
        }

        MouseMoved (MouseEvent e){
                // Fare hareket ettirildiğinde programımızın vereceği tepki ya da yapacağı işlem
        }
}

Burada interface’i tanımlamadık ancak eclipse bize uyarı verecek ve bunu bizim yerimize yapacak ayrıca kullandığımız metotları override edeceğimiz için bu konuda da yardımcı olacak, metotların başına @Override koyacak. Büyük bi olay değil ve fakat o olmadan olmuyor.

import java.awt.event.MouseMotionListener;
        interface MouseMotionListener{
                void MouseDragged (MouseEvent e);
                void MouseMoved (MouseEvent e);
        }
class DrawingPad implements MouseMotionListener {
        //programımızın kodları
        @Override
        public void MouseDragged(MouseEvent e){
                //Fare sürüklendiğinde programımızın vereceği tepki ya da yapacağı işlem
        }
        @Override
        public void MouseMoved (MouseEvent e){
                // Fare hareket ettirildiğinde programımızın vereceği tepki ya da yapacağı işlem
        }
}

interface oluştururken, kod yazma sıkıntısı çekmediğimiz için şaşırmış olabilirisiniz. Bunun sebebi, bir interface oluşturulduğunda, birçok sınıf tarafından tekrar kullanılabilir. Eğer JVM ya da bir sınıf, cizimTahtam sınıfını gördüğünde, MouseMotionListener interface ‘i uygulamaya geçirir, ve bu sınıfın kesinlikle fareSurukle() ve fareHareket() metotlarını içerdiğini bilir. Kullanıcı fareyi hareket ettirdiği zaman, JVM fareHareket() metodunu çağıracak ve metoda yazdığımız kodu çalıştıracak. Şimdi her programcının fare hareketi metoduna farklı isimler koyduğunu düşünelim, (movedMouse(), fareHareketEtti() vs.) gibi, bu durumda JVM karmaşaya düşecek ve hangi metodu çağıracağını bilemeyecek. ( Bu yüzden, mouseMoved() ve mouseDragged() kullanacağız. )

Bir Java sınıfı, birden çok interface uygulayabilir, örneğin fare hareketlerine ve tıklamaya cevap vermeli:

Burda eclipse bize çok yardımcı oluyor, class’ın başındaki “olmadı bu” uyarısına tıklayıp “quick fix” seçeneğini tıklayalım. Burda karşımıza olması gereken çözümler getiriyor eclipse, bunlardan uygun olanları seçiyoruz ama tek tek. Java’daki deneyimimiz arttıkça bu quick fix şekerciği bizim çok seveceğimiz bir arkadaşımız olacak. Hata uyarsını tıklıyoruz ve quick fix penceresinden öncelikle “import MouseMotionListener” seçeneği tıklıyoruz ve eclipse hızlı bir şekilde programımıza gerekli sınıfı (MouseMotionListener) import ediyor. Hata uyarısı kaybolmadı farkettiysek! Çünkü daha devam edeceğiz, tekrar uyarıyı tıklayıp quick fix penceresinden “add unimplemented methods” seçeneğini tıklıyoruz ve eclipse teşekkür ediyoruz. Aynı 2 işlemi “ActionListener” sınıfı için de yapıyoruz.

Oldu bile!

Java ile gelen interface’leri öğrendikten sonra, kendi interfacelerimizi de oluşturabileceğiz, fakat bu konu ileri seviye olduğu için şu an buna değinmeyeceğiz. Kitapta öğrendik diyor ama tüm interface’leri öğrenmedik, sadece ne olduğunu, nasıl kullanacağımızı öğrendik. Tavsiyem google’dan yardırın! :)

Action Listener

Şimdi hesap makinemize geri dönüyoruz. Eğer, geçen bölümde verdiğim ödevleri tanımladıysanız (özellikle makinemize +,-,*,/ koymayı) görsel kısmı tamamladınız demektir (Ödevi yapmadıysanız bile ben yapılmış halini vereceğim). Şimdi Listener sınıfı oluşturacağız ve kullanıcı tıkladığında gerçekleşecek olayları butonlara tek tek atayacağız. Aslında biz Listener sınıfı oluşturmadan, aynı sınıf içinde de listener komutlarını kodlayabiliriz, fakat iyi programcılar (yani biz!) görsel ve işlem gibi farklı işleri, ayrı sınıflarda yaparlar.

Şimdi calculatorEngine (ya da istediğiniz bir isim) isminde bir sınıf oluşturuyoruz. Ve bu sınıf, kesinlikle java.awt.ActionListener interface i implements etmeli ve actionPerformed(ActionEvent) metodunu tanımlamalı. Kullanıcı butonlara tıkladığında, JVM bu interface metodunu çağırmalı ve uygulamalı.

Aşağıdaki gibi basit bir sınıf oluşturun:

Bu sınıfın sonraki sürümünde, actionPerformed() metodundan bir “mesaj kutusu” görünecek. JOptionPane ve showConfirmDialog() metodu ile isteğimiz mesajı görüntüleyebiliriz. Biraz ilerde bir örneğimiz var, ki hepimiz biliyoruz bunu Windows’un bazı durumlarda “doynk”, “dınks” ve türevleri seslerle çıkardığı kutucuk mesajlarından. Onları kullanacığız. Tabi ben linux kullandığım için daha karizmatik! görünecek o ayrı :)

showConfirmDialog() metodunun farklı çeşitleri vardır, biz burada 4 argümanlı olan birini kullanacağız. Aşağıdaki kodda, null bu mesaj kutusunun, ata penceresinin olmadığı anlamındadır, ikinci argüman ise, mesaj kutusunun başlığıdır, üçüncü mesaj, dördüncü buton seçmemize/tıklamamıza izin vermektedir. (PLAIN_MESSAGE sadece bir OK butonu olduğu anlamına gelmektedir.)

Sonraki kısımda, hesap makinemizi nasıl derleyip çalıştıracağımızı açıklayacağım ve Mesaj Kutusunu görüntüleyeceğiz.

ActionListener ile Bileşenleri Kaydetmek

Kim, ne zaman actionPerformed() metdounu çağıracak? Bu metodu JVM çağıracak tabi biz CalcutaorEngine sınıfına, bu butonları kaydedersek ya da linklersek (bağlama işlemi). Şimdi Calculator sınıfımızın yapıcı metodunun sonuna 2 satırlık şu kodu ekleyin;

CalculatorEngine calcEngine = new CalculatorEngine(); //sınıfımızdan bir örnek (instance) üretiyoruz
button0.addActionListener(calcEngine);//button0 bileşenimize actionListener atıyoruz ve parametre olarak ürettiğimiz calcEngine sınıfını veriyoruz.

Çalıştırdığımızda, hesap makinemizin 0 butonuna basınca kutucuk mesajı çıkacak. Hatta makinemizin diğer tuşlarına da bu actionListener’i ekleyelim. Herhangi bir tuşa basıldığında da kutucuk mesajımız görüntülensin.

button1.addActionListener(calcEngine);
.
.
.
buttonEsittir.addActionListener(calcEngine);

Bir Olayın Kaynağı Nedir?

Şimdi listener/dinleyicimizi biraz daha zekileştireceğiz, her buton için farklı mesaj kutuları gösterecek. Bir eylem olayı olduğunda, JVM listener sınıfımızdaki, actionPerformed(ActionEvent) metodunu çağıracak ve ActionEvent deki argüman hakkında bilgi sağlayacak. Bu bilgiyi, uygun metodu çağırarak elde edebileceğiz.

Kalıplama (Casting)

Sıradaki örnekte, hangi butona basıldığını, getSource() metodununu çağıran kaynağı, ActionEvent sınıfının e değişkenin bu nesneyi bilgisayarın hafızasında nerde referans ettiğini bulacağız. Bu işlem, java dökümantasyonuna göre, olayın kaynağını bir nesne döndürüyor ki java’nın tüm pencere bileşenleri için bu işlem böyle yapılıyor.

Bu şekilde bunu tüm bileşenler için çalışan, genel (global-evrensel) metot olarak yapılabilir. Ama şunu kesin olarak biliyoruz ki, penceremiz için bir olaya yalnızca butonlarımız sebep olabilir! Bu yüzden geri dönen nesnemiz olan basılan buton için bir şekil oluşturacağız ( basılan butona bir rol atayacağız).

İşte kalıplamanın mantığı burda yatıyor. Java, olay kaynağını bir nesne örneği üzerinden işliyor. Kalıplama işlemi ise “(BileşenTipi)” eklenerek yapılıyor.

JButton clickedButton = (JButton) evt.getSource();

getSource() metodundan bir nesne geri döndüğü halde eşitliğin sol tarafında bir JButton tanımlıyoruz, JVM ye “ merak etme, JButton un bir örneğini aldığımı biliyorum “ demiş oluyoruz.

Yalnızca, JButtondan nesne kalıbını yaptıktan sonra, JButton sınıfına ait olacak olan getSource() metodunu çağırabileceğiz.

import java.awt.event.ActionEvent;
import java.awt.event.ActionListener;

import javax.swing.JButton;
import javax.swing.JOptionPane;

public class CalculatorEngine implements ActionListener{

	@Override
	public void actionPerformed(ActionEvent e) {

		JButton clickedButton = (JButton) e.getSource();//olayın kaynağını kalıplayarak alıyoruz

		String clickedButtonLabel = clickedButton.getText();//olay kaynağının etiketini alıyoruz

		JOptionPane.showConfirmDialog(null, "Basılan tuş: " + clickedButtonLabel, "Just a test!", JOptionPane.PLAIN_MESSAGE);
	}
}

Örneğin bir tuşa basalım:

Pencere olayları bölümünde yapacağımız birkaç işlem daha var, ancak saat geç oldu ve yarın okul var :)

Herhangi bi ‘t’ anında görüşmek üzere, hepimize iyi çalışmalar!

Box Layout

java.swing.BoxLayout sınıfı, çoklu pencere bileşenlerini, yatay(x-eskeni) ve dikey(y-ekseni) olarak yerleştirmeye yarar. FlowLayout gibi değildir, pencerenin boyutları değiştiğinde, pencere kontrolleri bozulmaz. BoxLayout ile pencere kontrolleri değişik boyutlar alabilirler, bu GridLayout ta mümkün değildir.
Sıradaki iki satırlık kod, JPanel’de, box layout kullanarak dikey hizalama yapmaktadır.

Jpanel p1 = new JPanel();
setLayout(new BoxLayout(p1, BoxLayout.Y.AXIS));

Bu kodu kısaltmak için, BoxLayout referans nesnesi tanımlamadım, bu örneği oluşturmaktansa, setLayout() metoduna argüman olarak aktardım.

Grid Bag Layout

Bu kısımda java.awt.GridBagLayout manager kullanarak ve panelleri birleştirerek hesap makinesi penceresi oluşturmayı göstereceğim.
Hesap makinemiz, satırlar ve sütunlardan oluşmaktadır, fakat grid layout’ta tüm bileşenlerimiz aynı boyutta olmak zorunda. Bu bizim hesap makinemize uygun değil, çünkü makinemizde, üstte büyük bir yazı alanı var ve bu alan neredeyse 3 buton genişliğinde.
GridBagLayout, Grid sınıfının gelişmiş halidir, grid’de tüm hücreler aynı boyutta olmak zorundayken, girdbag’de farklı boyutlarda hücreler oluşturabiliriz. GridBagLayout sınıfı, GridBagConstraints isimli başka bir sınıfla beraber çalışmaktadır. Constrain(zorlamak), hücre özelliklerini (boyutlarını) belirlemek içindir ve GridBag kullandığımızda her hücre için bu özellikleri ayrı ayrı, ayarlamak zorundayız. Bir hücreye ait sınırlandırma(constraint), bileşen hücreye yerleştirilmeden önce ayarlanmalıdır. Örneğin, zorlamaların(constraint) özelliklerinden birisi izgaraGenisligi(gridwidth) olsun, aynı genişlikte başka hücreler oluşturmamıza izin verecektir.
GridLayout ile çalışırken, ilk önce, sınırlandırılan nesnenin bir örneğini oluşturmalı, sonra bunu özelliklerinin değerlerini belirlemeliyiz(bir kutu oluşturduğumuzu düşünün). Bunları yaptıktan sonra, bileşenimizi, oluşturduğumuz kutunun içindeki hücreye yerleştirebiliriz.

Üstteki resimde gridwidth ızgara genişliği, grid cell (0,0) ve (0,1) koordinatlar ızgara hücreleri, gridheight ızgara yüksekliğidir.

Aşağıdaki kodda, anlaşılması için birçok yorum satırı açıklaması bulunmaktadır.

// pencerenni bileşeni için GridBagLayout seçimi/ayarı yapılır

GridBagLayout gb = new GridBagLayout();
this.setLayout(gb);

// GridBagConstraints sınıfının bir örneği oluşturulur
// bu satırları grid hücresine eklemek istediğiniz
// her bileşen için tekrar yazmak gerekmektedir

GridBagConstraints sinir = new GridBagConstraints();

// hesap makinesinin yazı alanı için sınırların ayarlanması

// grid in x koordinatları

sinir.x = 0;

// grid in y koordinatları

sinir.y = 0;

// bu hücre de diğer hücreler gibi aynı yükseklikte olacak
// onun için bunu birkez tanımlıyoruz

sinir.gridheight = 1; (sinir.gridyukseklik.=1;)

// bu hücre diğer hücrelerden 6 kat daha geniştir

sinir.gridwidth = 6; (sinir.gridgenislik=6;)

// hücredeki tüm boşlukları dolduruyoruz

sinir.fill = sinir.BOTH;

// bu bileşenin yatay boşluklarını orantılıyoruz

sinir.weightx = 1.0;

// bu bileşenin dikey boşluklarını orantılıyoruz

sinir.weighty = 1.0;

// bileşenin içerideki yeri

sinir.anchor = sinir.CENTER;

goruntuAlani = new JTextField();

// bu alan için sınırların ayarlanması

gb.setConstraints(goruntuAlani,sinir);

// pencereye yazı alanı ekliyoruz

pencereicerigi.add(displayField);

Card Layout

Bir deste kâğıt düşünün, sırayla masa üstüne açılmış ve yalnızca en üstteki kartı görebiliyorsunuz. Ya da bir programda bulunan sekmeleri düşünün, bunu yapmak için java.awt.CardLayout manager yardımcı olacaktır.

Bir sekmeyi tıkladığımızda, ekranın içeriği değişecektir. Aslında, panellerin her biri için önceden yüklenmiş ve yerleştirilmiş bir ekran(görüntü) olmalıdır. Kullanıcı hangi kartı(sekme) tıklarsa, program o kartı görünür ve diğerlerini görünmez yapacak ve sadece o kartı getirmiş olacak.

Büyük ihtimalle bu layout’u kullanmayacaksınız, çünkü Swing kütüphanesinde bu işi yapacak daha iyi bir bileşen bulunmaktadır (JTabbedPane).

Layout Kullanmadan, Pencere Oluşturabilir Miyiz?

Tabi ki, oluşturacağınız pencerede, ekleyeceğiniz her bileşen için, bileşeni eklerken ekran koordinatlarını belirlemeniz gerekir. Bu durumda, sınıfınız açık bir şekilde layout kullanmayacağı durumunu bildirmelidir. Java da özel bir kelime/komut bulunmaktadır ve bu komut, “değeri yok” anlamına gelen “null” komutu/kelimesidir. Bu komutu, ileride pek çok defa kullanacağız, aşağıdaki örnek kod, herhangi bir layout kullanılmayacağı anlamına gelmektedir.

Eğer bunu yaparsanız, kodunuz, her pencere bileşeni için ayrı ayrı, sol üst köşenin koordinatları, genişlik, yükseklik değerlerini bildirmelidir. Sıradaki örnek, bir 40 piksel genişliği, 20 piksel yüksekliği olan ve 100 piksel sağda, 200 piksel aşağıda bir buton oluşturacaktır.

Pencere Bileşenleri

Bu kitapta, tüm Swing bileşenleri anlatmayacağım fakat bu bileşenlerle ilgili ayrıntılı bilgiyi ek okuma kısmında bulabileceksiniz, Swing Online Tutorial kısmında bulabilirsiniz ( fakat İngilizce). Bu ekte tüm Swing bileşenlerinin detaylı açıklamaları bulunmaktadır. Bizim hesap makinemiz sadece JButton, JLabel , JTextField kullanmakta, ve diğer kullanılabilecek olan bileşenlerin listesi:

Tabiki menüler(JMenu, JPopupMenu), popup pencereler, çerçeve içinde çerçeveler(JInternalFrame), standart pencereler(JFileChooser, JColorChooser, JOptionPane) oluşturabilirsiniz. Java, kullanılması mümkün olan tüm Swing bileşenlerini barındıran, üstün bir demo uygulama ile gelmektedir. Bu demo, Program Files\Java\jdk1.6.0_16\demo\jfc\SwingSet2 adresindedir. SwingSet2.html dosyasını açın ve inceleyin. Sıradaki resime benzer bir ortam ile karşılaşacaksınız:

Herhangi bir penceredeki araç kutusuna tıklayın ve bu Swing parçasının nasıl çalıştığını görün. Source Code sekmesinde, seçtiğiniz kısmın Java koduna erişebilirsiniz. Örneğin, soldan 4. Sekmeyi seçtiğinizde (JComboBox) aşağıdaki resme benzer bir pencereye erişeceksiniz.

Swing’de, pencerelerinizi güzelleştirmek için birçok farklı bileşen bulunmaktadır. (çn: ben baktım harbiden de süper şeyler var :) )

Bu bölümde, biz Swing bileşenlerini basitçe kodlayarak ve herhangi bir özel araç kullanmadan yazdık. Fakat, sürükle-bırak şeklinde bileşen ekleyebileceğimiz, özel araçlar bulunmaktadır. Bu araçlar, biz sürükle-bırak yaptıktan sonra eklemek istediğimiz Swing bileşeninin kodunu otomatik olarak ekleyecektir. Kolayca Swing ve SWT bileşenleri oluşturabileceğimiz, özel ve ücretsiz GUI (Graphic User Interface-grafiksel kullanıcı arayüzü-) araçlarından birisi, “jigloo “(bu ismi çok mu aramışlar nedir :) )’yu CloudGarden den bulabilirsiniz, bununla ilgili açıklama ek okuma bölümünde verilecektir, ki google den rahatça erişebilirsiniz.

Sonraki bölümde, bir pencerede gerçekleşen kullanıcı hareketlerine nasıl tepki-cevap verileceğini öğreneceksiniz.

Ek Okuma

Swing İçin Detaylı Kaynak:

java.sun/docs/boks/tutorial/uiswing/

Jigloo GUI Builder

cloudgarden.com/jigloo/index.html

JFormattedTextField Sınıfı Hakkında Detaylı Bilgi

java.sun da arama yapıp bulabilirsiniz.

Ödev-Pratik

1. HesapMakinesi sınıfımızı biraz geliştirerek, +,-,*,/ butonlarını, p2 adında bir panele yerleştirin ve bu paneli içerik kısmının sağ kısmına ekleyin.
2. JFormattedTextField sınıfı hakkında bilgi edindikten sonra, Hesap Makinemizde bu sınıfı kullanın.

İleri Seviye Ödev-Pratik

Oluşturduğumuz Hesap Makinesi ‘ni geliştirerek, nümerik butonları bir diziye aktarın.

Buttons[] SayiButonlari = new Buttons[9];

İpucu: bir döngü bu işlemi daha kolay şekilde yapmanıza yardımcı olacaktır. Ve 7. Bölümdeki Tic-Tac-Toe oyunumuzdaki koda bakabilirsiniz.
//iyi de ben daha 7. bölümü çevirmedim! Gördünüz mü dil bilmemek ne zor bir durum :)

Son zamanlarda üstümde enteresan birşeyler olduğunu farkettim sınavdan çıktıktan sonra. 10 gündür hiç çalışmayarak (içim fesat lan benim) bekledim sınavı.

10 gün boyunca ne vardı aklıma bilmiyorum, zaten dd’den yükseltmeye aldıydım. En fazla kalırım da hep beraber güleriz :) ama sınavım fena değildi. Kalmam gibi geliyor.

Modların beni anlayışla karşılayıp, kendi halime bırakmasını ve bu konuyu silmemesini rica ediyorum. Yeni yıla girdiğimizden beri küfürü bıraktım. Acayip sinir yapıyor. Çekirdek yiyorum paso. “Ne modu len? Burda mod da benim admin de!”

He gelelim son zamanlarda üstümdeki şeye;

T-shirt. Kış geldi, üşümüyorum lan. Kış geldi diye herkes üşümek zorunda mı anasını satayım?

Üşümüyorum. Kan değerlerim normalin 2.5-3 katıymış. Yazları çok sıkıntı oluyor, geceleri uyumuyorum özellikle, dünyanın en soğuk olduğu zamanları fırsat bilip bayram ediyorum her gece. Sürekli soğuk suya giriyorum falan.

He üstümde t-shirt var halen, ev kaloriferli. Acayip sıcak oluyor ya. Deliriyiroum sıcaktan evde. Kalorifer parası veriyoruz hep, ondan kapatmıyorum da kaloriferleri. Niye kapatayım ki? Hem parasını vereyim hem kapatayım. Olmaz öyle şey.

Bi t-shirt almıştım te geçen yaz, siyah, V yaka, resimsiz, yazısız, reklamsız, hiçbir şeysi. Çok sevdim. İlk gördüğüme etkilendim, acayip hem de. Sonra ilk giydiğimde de bağlandım. Bıraktım kendimi… O kadar seviyordum ki! Dümdüz, siyah, resimsiz, yazısız, reklamsız, hiçbir şeysiz. Allahım olamaz böyle birşey! O kadar çok sevmiştim ki onu, en çok sevdiğim biber turşusuna bile ara verdim. Neden yaptım bunu? Çünkü hangisini daha çok seviyorum diye test ettim kendimi… Sonunda ikisini de sevdiğime karar verip, t-shirt’ü giyip 9-10 tane biber yedim. Oh mis.

Bazı arkadaşlarım da çok sevmişti t-shirt’ümü, “çok yakışmış len” falan dediler, ben de kendime has üslubumla “ybsg” demiştim kendilerine, sonra yürümeye devam etmiştim. Acayip komik olmuştu. Çok gülmüştüm.

Dünyadaki en güzel t-shirt’ü bulmuştum lan! Tabi yakışacak anasını satayım! Hem dünyadaki en çirkin, en boktan t-shirt bile olsa seviyordum ben onu! Kime ne! Acayip söverdim aramıza giren olsaydı!!!

Sonra günlerden bir gün, çok afedersiniz işin ustası ve dünyaca ünlü büyük bir yerde hamburger yemeye gittim. Valla keşke hep beraber olaydık da hep beraber yiyeydik. Neyse işte tam da o gün olanlar oldu.

O kalabalığın içinde, herkes benim siyah, düz, dümdüz, V yaka, reklamsız, yazısız, resimsiz t-shirt’üme bakıyordu. Örümcek hislerim bi ipnelik olacağı hakkında beni uyarmıştı ama hamam böceği hislerim “ya s.ktiret olum allasen” demişti de kendisni dinlemiştim. Nerden bileyim ben örümcek hislerimin haklı çıkacağını. Bi an boşluğuma geldi. Hamburgerimi aldım ve tam ısırırken zaman yavaşladı! t0 = t değildi o an! t0 = t/2 belki de t0 = t/3 tü, belki de t0 = t/4 olmuştu!

Einstein’in genel görelilik teorisi geçti aklımdan! Hem de tüm teori, postülatlar, t’nin negatif olması durumundaki matematiksel yetersizlik! Allahım ne kötü bir andı!

Etraftaki herkesin bakışları arasında yağlar hamburgerimden çıktı ve dünyadaki en güzel t-shirt olan, resimsiz, yazısız, reklamsız, düz, siyah, V yaka t-shirt’üme damladı! Allahım 1-2 saniye afalladım. Ne olmuştu bana! Anakin Skywalker’in Darth Vader olduğunu öğrendiğimde, statik sürtünme direncinin, dinamik sürtünme direncinden büyük olduğunu öğrendiğimde ve hatta hareketli elektronların ElektroManyetik Dalga yaydığını öğrendiğim zaman geçirdiğim gibi bir şok ile karşıkarşıyaydım!

O yağ damlasına, t-shirt’ümde gözü olan herkese, tüm insanlığa, gezegendeki her parçacığa, CERN’deki o yaşlı ibişlere,

Newton’a, Leibnitz’e, Heissenberg’e, Planck’a ve bildğim tüm bilimadamlarına hiç durmadan sövdüm! Sövdüm! SÖVDÜM! Bildiğim tüm küfürleri ettim! Hiç tutmadım kendimi, tutamadım!

Sadece sövmek vardı aklımda, sadece küfürler! Her yanımı nefret, hırs, öfke kaplamıştı. Bildiğim tüm küfürleri etmiştim. Nasıl dökülürdü o yağ o güzelim t-shirt’e? Allah belasını versindi o yağın!

Daha sonra beni bekleyen acı dolu günlere doğru yürüdüm. Eve gidip yattım. Sonra uyandım. O yağı çıkaramadım, prille yarım saat çitiledim! Tinerde beklettim, tekrar tekrar yıkadım! Çıkmadı, çıkaramadım!

O t-shirt’lerden var mı diye tekrar bakmaya gittim! Ama yoktu! Lanet olsun ki yoktu! YOKTU! YOKTUUUUU!!!

Sonra hayatıma bir parçam eksik devam ettim. Hayat çok boş geliyordu, lanet olsundu!

5 ay kadar böyle eksik ve mutsuz devam ettim. Zar zor da olsa unutmuştum. Ama hiç bir arkadaşım da gelip teselli etmek için “Montla sıç” esprisi yapmadı. En çok da bu koyuyor!

Sonda kış geldi! 1 ay kadar önce tekrar o mağazaya gitmiştim, büyük bi alışveriş merkeziydi! Ve ayın 7siydi! Büyük gündü, krediler yatmıştı tam 200 tl param vardı! tabi hepsini kiraya verecektim!

Ama bir güç beni t-shirt reyonuna çekti!

AMAN ALLAHIM! NELER GÖRÜYORDUM!!!

“Burası cennet olmalı!” diye düşündüm! Tabi 2010 da söven birisi olduğum için mutluluktan sövüyordum! Acayip hemde! 2 proton parçacığının çarpışıp oraya buraya saçtığı atomaltı maddeler gibiydi küfürlerim, sebepsiz yere her yere, her şeye, gözümün gördüğü her şeye sövüyordum! Gözlerime de sövmeyi ihmal etmemiştim!

O t-shirt’lerden vardı! Hem de birsürü! Zibil gibi! Yeşil, lacivert, siyah, kahverengi! Aman Allahım!

Tüm krediyi yatırıp hepsini almak istedim birden! Ama fizikçi, “zeki” ve egoist biri olduğum için hemen kendi kendime “len saçmalama, bunların hepsi senin bedenin değil” dedim! Ne güzel de düşünmüştüm, yok yere tüm kiramdan olacaktım.

Sonra tüm kendi bedenim olanları aldım! tam 7 tane! Evet 7! YEDİ! YEDİİİİ!!!! YEEEEDİİİİ!!!

Hepsini almıştım, kiramın hemen hemen yarısını vermiştim. Ama olsundu, artık mutluydum. Acı dolu günler geride kalmıştı! Bu da bana yeterdi!

Not: Bu gerçek bir hikayeden alınmıştır. Yukarda adı geçen her şahıs gerçektir.

Bi not daha: Len uzun süredir birşey yazmıyordum, acayip iyi geldi bu :)

Saygılar…

Ancak bu kırılma, çok nadir olmak üzere biraz

değişik olabiliyor. Tam da bu noktada oluşan renkler aynı gökkuşaklarına benziyor ve fakat şekil biraz… sapıtıyor.

Renklerde sorun yok, sadece şekilde var :)

Kırılmayı sağlayan malzeme normalde “su, yağmur, nem” iken bu ilginç olayda bu malzeme “sirius (cirrus) bulutları” oluyor.
Sirius bulutları için burada şöyle yazıyor;

Bir birinden ayrı demetler, hatlar ve tüy gibi çeşitli şekillerde buz kristallerinden oluşmuştur. Günün her saatinde ufka çok yakın olmayan Cirrus’ler gökyüzünün aynı parçasında bulunan diğer bulutlardan daha beyazdır. Güneş ufukta iken Cirrus’ler beyazımsı renkte olup güneşin batması üzerine yüksekteki Cirruslar sarı, pembe, kırmızı ve nihayet kül rengini alırlar. Şafakta bu renk sırası, tersinedir. Hatlar şeklinde oluşmuş ve Cirrostratus veya Cirrocuınulus ile birleşmişse, kötü havanın yaklaştığını gösterirler. Yazın havanın güzel olacağını gösterir.

Yukarda koyu harflerle yazılı olan kısım, ateşgökkuşaklarını diğerlerinden ayıran noktadır.

Sirius bulutlarındaki buz kristalleri, farklı şekil, boyut ve konumda olduklarından, kırılan ışık çok farklı yönlere dağılır. Ve düzgün olmayan ki gayet de memnun edici olan farklı şekiller oluşur.

Tee 1. sınıftayken araştırıp, incelediğim bir olaydı ateş gökkuşakları. Blog yazmaya başladıktan sonra bunları da yazmak geldi aklıma. Umarım birilerinin işine yarar, ya da okurken iyi vakit geçirirsiniz.

Border Layout

java.awt.BorderLayout sınıfı, pencereyi kuzey, güney, doğu, batı ve merkez olmak üzere parçalara böler. Kuzey üst, güney alt, doğu sağ, batı sol parçalardır.
Aşağıdaki kod, bir Border Layout ile nasıl textfield (yazı alanı) oluşturulacağı verilmektedir.

BorderLayout bl = new BorderLayout();
this.setLayoutManager(bl);

JTextField txtDisplay = new JTextField(20);
this.add("North", txtDisplay);

5 alanın hepsine pencere kontrolleri yerleştirmemize gerek yoktur. Biz sadece kuzey, güney ve merkez alanları kullanacağız, doğu ve batı alanlarını kullanmadığımız için, kullandığımız alanların genişliği artmıştır, kullansaydık haliyle, azalacaktı.
Biraz sonraki hesap makinesi versiyonumuzda, BorderLayout kullanacağız.

Layout Manager (Yapılandırma Yöneticileri)nin Birleştirilmesi

Windows işletim sistemindeki Hesap Makinesini bilirsiniz, sizce GridLayout ile bu şekil bir hesap makinesi yapılabilir mi?

Maalesef, çünkü yazı alanı ile tuşlar farklı boyutlarda, bu şekilde bir hesap makinesi ya da uygulama yazmak için layout’ları birleştirmeliyiz.
Yeni hesap makinemizde layout manager’leri birleştirmek için;

• Penceredeki, içerik paneline, bir BorderLayout atayalım.
• Penceremizin kuzeyine(North) yazıları görüntülemek için bir JTextField ekleyelim.
• GridLayout ile p1 isimli bir pano oluşturup, 20 buton ekleyelim ve p1 panosunu, p1 panosunu da merkeze(center) yerleştirelim.
• GridLayout ile p2 isimli bir pano oluşturup, 4 buton ekleyelim ve bunu da sola(west) yerleştirelim.

Şimdi hesap makinemizin basit bir versiyonuna göz atalım:
(Linuxa geçtiğim için Linuxtaki görüntüyü veriyorum, zaten windows için de aynı şekilde)

Yeni bir, HesapMakinesi sınıfı oluşturup, programı çalıştırın. Örnekteki program yorumlarını okuyup nasıl çalıştığını anlamaya çalışın.

package com.erdoganborklu.javaforkids.calculator; // uygulamamızın hangi pakette olduğu

import javax.swing.*; //grafikler için swing kütüphanesini ekliyoruz

//layout managerler
import java.awt.GridLayout;
import java.awt.BorderLayout;

public class calculator {
	// Makinenin tüm bileşenlerinin tanımlanması
	JPanel windowContent;
	JTextField displayField;
	JButton button0;
	JButton button1;
	JButton button2;
	JButton button3;
	JButton button4;
	JButton button5;
	JButton button6;
	JButton button7;
	JButton button8;
	JButton button9;
	JButton buttonDecimal;
	JButton buttonEquals;
	JButton buttonPlus;
	JButton buttonMinus;
	JButton buttonMultiply;
	JButton buttonDivide;
	JPanel p1;
	JPanel p2;

	// yapıcı tüm bileşenleri hafızada oluşturuyoruz BorderLayout ve GridLayout bileşimini penceremize ekliyoruz

	public calculator() {
		windowContent = new JPanel();

		// bu pencere için layout Manager belirliyoruz
		BorderLayout b1 = new BorderLayout();
		windowContent.setLayout(b1);

		// yazının görüneceği alanı oluşturup pencerenin kuzey kısmına yerleştirelim

		displayField = new JTextField(30);
		windowContent.add("North", displayField);

		// JButton sınıfındaki etiketi parametre olarak belirleyen yapıcıyı kullanarak butonları oluşturalım

		button0 = new JButton("0");
		button1 = new JButton("1");
		button2 = new JButton("2");
		button3 = new JButton("3");
		button4 = new JButton("4");
		button5 = new JButton("5");
		button6 = new JButton("6");
		button7 = new JButton("7");
		button8 = new JButton("8");
		button9 = new JButton("9");
		buttonDecimal = new JButton(",");
		buttonEquals = new JButton("=");
		buttonPlus = new JButton("+");
		buttonMinus = new JButton("-");
		buttonMultiply = new JButton("*");
		buttonDivide = new JButton("/");

		// 10 nümerik ve 1 , 1 = olan 12 buton ve GridLayout içeren bir pano oluşturalım

		p1 = new JPanel();
		GridLayout g1 = new GridLayout(4, 3);
		p1.setLayout(g1);

		p2 = new JPanel();
		GridLayout g2 = new GridLayout(4,1);
		p2.setLayout(g2);

		// pencere kontrollerini panoya ekleyelim

		p1.add(button1);
		p1.add(button2);
		p1.add(button3);
		p1.add(button4);
		p1.add(button5);
		p1.add(button6);
		p1.add(button7);
		p1.add(button8);
		p1.add(button9);
		p1.add(button0);
		p1.add(buttonDecimal);
		p1.add(buttonEquals);

		//p2 panosunu da dolduralım

		p2.add(buttonPlus);
		p2.add(buttonMinus);
		p2.add(buttonMultiply);
		p2.add(buttonDivide);

		// p1 panosunu merkeze yerleştirelim
		windowContent.add("Center", p1);

		//p2 yi sağa
		windowContent.add("East",p2);
		// çerçeveyi oluşturup içerik olarak ayarlayalım

                //görünecek olan çerçeveyi oluşturup adını parametre olarak giriyoruz
		JFrame frame = new JFrame("Hesap Makinesi");
		frame.setContentPane(windowContent);

		// pencerenin boyutunu tüm kontrollere yetecek şekilde ayarlayalım
		frame.pack();

		// son olarak pencereyi görünür yapalım

		frame.setVisible(true);
	}

                                // ve main methodu içinde, uygulamamızın bir örneğini (instance) oluşturalım.
	public static void main(String[] args) {
		calculator calcu = new calculator();
	}

}

Hesap makinesinin görsel arayüzü hazır. Ancak daha gösterilecek olacak birkaç tane daha LayoutManager var, ondan sonra hesap makinemizi çalıştırmaya geçeceğiz.

Herkese iyi çalışmalar, eğlenceler :)

Bu yazıyı yazmaktaki amaç;

yazmak değil aslında çeviri yaptım, hem ingilizce adına bir şeyler (daha) olsun istedim hem de kurbağaları sevdiğim için bir paylaşım yapmayı düşündüm. Ayrıca “kurbağa mıı ıııııı!“, “ıığğğğğyyyyy!” diyenler için kurbağaların ne kadar güzel olduğunu gösterme amacıyla değişik kurbağa resimleri de koydum. Ve yazıdaki gibi besin zincirinin tam ortasındaki kurbağaların içinde bulundukları durum hakkında bir bilgi vereyim istedim, zira televizyon kanalları böyle şeyleri vermiyor, herşey güllük gülistanlık ya!
Okuyan, ilgilenen herkese teşekkür ediyorum.
“Bunu nerden bulun lan?!” diyorsanız da aha da size Kaynak .